ooo tak!
nie raz mi się śniło, że rządzę, że wszyscy mnie słuchają, że to co mówię jest dla wszystkich ważne.
Ale z drugiej strony po co mam obarczać sama siebie taką presją, że wszystko musi być najlepiej i najpiękniej. Bo wszyscy widzą i wystawiają mi ocenę?
Guzik mnie to obchodzi.
Teraz nie chcę waszych spojrzeń, komentarzy, wyrazów współczucia.
Uciekam w pracę, w studia, w wymyślanie sobie wirtualnych zajęć. Tylko po to by nie myśleć  o Tobie i o tym co było między nami.
Szkoda tylko, że w pracy jest osoba, której udało się to, co dla mnie póki co jest niemożliwe i niewykonalne.
Ale z drugiej strony W. dostarcza mi cały czas nadziei, bo kto powiedział że wszystko już skończone i przekreślone?
Może Ty się po prostu boisz, tak samo jak ja.
Ale któreś z nas musi zaryzykować.
Ty czy ja?

Analizuję nasze spotkania, smsy, rozmowy. Ktoś mógłby mnie zapytać po co to robię, skoro od naszego rozstania minął już ponad miesiąc.
Próbuję zrozumieć czym tak naprawdę mnie ująłeś, co mnie w Tobie najbardziej zafascynowało. Co sprawiło, że pomimo codzienności, zajęć, starych znajomych ciągle o Tobie myślę.
Skąd wiedziałeś, co mi powiedzieć, co będzie prawdą a jednocześnie nie będzie zwykłym osłuchanym komplementem?
Skąd wiedziałeś, gdzie mnie dotknąć bym do dzisiaj pamiętała ten dreszczyk, który pozostał po twojej dłoni?
Skąd wiedziałeś, jak mnie pocałować, żeby doprowadzić mnie do szaleństwa?
Nadal nie potrafię zrozumieć, skąd wiedziałeś co sprawia mi największą przyjemność.
Albo byłeś mistrzem podrywania, albo w perfekcyjny sposób dotarłeś na dno mojego charakteru i wyczytałeś czego oczekuję.
Chciałam dokładnie tego co mi dawałeś, pomimo iż nigdy Ci tego nie powiedziałam. Chciałam żebyś mnie całował tak jak całowałeś, mówił to co mówiłeś, dotykał tak jak dotykałeś.
Ciężko mi przyznać się przed samą sobą, że naprawdę poważnie mnie sobą zauroczyłeś. Zakochałam się w Tobie.
Każdego spotkanego faceta porównuję do Ciebie i widzę tylko masę wad, które on posiada, a których Ty nie miałeś.
Bo Ty byłeś ideałem.

now if i could read your mind...

Last question i asked myself was "do I think it is possible?" Do i?
imagination can give you everything, allows you to design a beautiful house, an elegant car, holiday under palm trees in an unusual place, a boat .. same as now. I have a plan, I have a dream. But it's all a big illusion, which allows me to survive from day to day. but it is not easy existence. Full of sadness, longing, sorrow, tears ..
Nothing can bring all these miles that separate us. Some say that love comes and overcomes all obstacles. But how to overcome the barrier, which is the lack of love?
For my part, this infatuation with you, your fascination with the behavior, sense of humor. Flirt, look, touch .. magic. You captivated me with his behavior, the way in which you seduced me. Nobody has ever done it in such a captivating way. In your behavior you could see the cultural difference, because we come from different parts of Europe. But it was not in any way a problem, on the contrary - it was a fantastic addition to our personality. With your hand, it was fascination with my person, my physicality. Grace, class and perfection in every moment. I remember you told me that you love the way i dance. You were included with my sexuality. You didn't forget in all about my heart. You wanted to know so many things about me, about my life , about my city..
Maybe one day you'll come to find out it was everything true.

Imagine it.
Coming to the airport thinking i'm late, but happily i wasn't. I'm looking on the arrival board and see..
Eindhoven - ... ON TIME
Really happy and still waiting to see you, to see your face..
After some minutes, which were for me like hours the door were opened. People begann to go out. And then I saw U, walking with a suitcase.. You had jeans and checkered shirt. U know I'm lovin it!
But it's not important if I remember U walking in my direction. Your face. Your eyes. Your lips. And a big kiss in a moment.. I felt your breath again, after some weeks without you nearby.
We caught a taxi and went to your hotel. Our friends had rooms in the same hotel, but we all decided to meet for 2 hours for a dinner.
I remember your face, when you were lying next to me. Your face on the pillow, smooth to the touch. Your neck, lying next to mine, fragrant as always. I could hold your hand. I could kiss you. I could hug you.
You were just mine, as then.

But it was just a dream.

Well, it's  really hard to understand for me, why you can't write to me. I don't expect romantic letter, i just want nice message. I just want to know, that you still remember me.
I can't forget this  days, this nights.. i'm always thinking about this time, i've spent with you.
Didn't you like it?
It can't be true. I remember all words you told me. It weren't only words.